Mieszanka na tarczycę (niedoczynność) 250 g.

Niedoczynność tarczycy jest zaburzeniem, w którym tarczyca produkuje za mało hormonów w stosunku do potrzeb organizmu. Tarczyca jest małym narządem położonym u podstawy szyi, zaliczanym do gruczołów wydzielania wewnętrznego. Odpowiada za wytwarzanie i uwalnianie dwóch hormonów: trijodotyroniny (T3) oraz tyroksyny (T4) regulujących funkcję większości tkanek organizmu, oraz wpływających na metabolizm naszego organizmu i termogenezę (produkcję ciepła).

Główne objawy sugerujące niedoczynność tarczycy to:

• uczucie ciągłego zimna.
• zmęczenie/senność
• depresja.
• zaburzenia pamięci.
• przyrost masy ciała.
• rzadsze oddawanie stolca/zaparcia.
• spowolnienie czynności serca, niskie ciśnienie tętnicze.
• sucha łuszcząca się blada skóra, suche włosy.

Szczególnie ważna jest poprawna diagnoza niedoczynności tarczycy u kobiet w ciąży oraz wczesna diagnoza u dzieci. Coraz częściej diagnozowany jest też szczególny przypadek dysfunkcji tarczycy zwany chorobą Hashimoto. Zioła na niedoczynność tarczycy łagodzą te objawy oraz przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania tarczycy.

W skład mieszanki wchodzą: ziele rdestu ptasiego,suszony owoc róży,suszony owoc jarzębiny,kora dębu,liść pokrzywy,liść orzecha włoskiego,korzeń kozłka,kłącze lukrecji oraz porost islandzki.

• Ziele rdestu ptasiego działa przede wszystkim kojąco na układ oddechowy , zwalcza zapalenie układu dróg moczowych, dlatego jest powszechnie stosowany w kamicy nerkowej, głownie jako środek moczopędny. Jest też stosowany  przy schorzeniach płucnych, zewnętrznie przy krwawiących, źle gojących się ranach, zaburzeniach pracy wątroby i żołądka, początkach choroby reumatycznej, poprawiające przemianę materii, a także działa przeciwzapalne, a nawet pobudza wydalanie z organizmu toksyn.
• Owoc róży wykorzystuje się głównie jako środek zwiększający odporność organizmu, przeciwdziałający grypie i przeziębieniu. Dodatkowo zawartość innych witamin (A, B1, B2, E, K) oraz związków sprawia, że owoce zaleca się spożywać przy nadciśnieniu oraz chorobach układu pokarmowego. Płatki kwiatów dzikiej róży stosuje się głównie zewnętrznie – na poprawę cery i choroby skóry – oraz przy niestrawnościach.
• Owoce jarzębiny wchodzą w skład wielu mieszanek ziołowych. Najpopularniejsze są te o działaniu przeczyszczającym, moczopędnym i przeciwzapalnym. Pomagają one przy zaburzeniach jelitowych, dolegliwościach nerek i pęcherza, regulują przemianę materii. Owoce są również składnikiem preparatów wzmacniających i witaminowych, stosowanych przy zakażeniach bakteryjnych, zapobiegawczo przeciw grypie i przeziębieniu, a także zalecanych rekonwalescentom.
• Kora dębu stosowana wewnętrznie, leczy biegunki, nieżyty żołądka i jelit. Jest niezastąpionym środkiem w leczeniu zatruć pokarmowych i żółtaczki. Garbniki zawarte w korze dębu zapobiegają utracie wody i elektrolitów i powodują zagęszczanie mas kałowych. Kora dębu ma także właściwości antyseptyczne, ściągające i przeciwzapalne. Stosowana zewnętrznie pomaga w leczeniu stanów zapalnych skóry, zapalenia jamy ustnej i gardła, odmrożeń, oparzeń, hemoroidów, egzemy, nadmiernej potliwości.
• Liść pokrzywy mają właściwości moczopędne,niezastapione w leczeniu kamicy nerkowej i innych schorzeń ukladu moczowego,wspomaga wydalanie z organizmu szkodliwych substancji,przeciwdziała zatrzymaniu płynów w organizmie.
• Liść orzecha włoskiego ma zastosowanie bakteriobójcze, działa na paciorkowce, bakterie duru brzusznego, gronkowce, czerwonkę. Ponadto wykazuje właściwości przeciwzapalne, odtruwające, przeciwkrwotoczne, ściągające na błony śluzowe, grzybobójcze. Jedzenie orzechów poprawia trawienie, obniża poziom cholesterolu i ciśnienie krwi. 
• Korzeń kozłka powszechnie znany jako waleriana, to zioło, którego kłącza, czyli korzenie są surowcami leczniczymi, od lat wykorzystywanymi zarówno w medycynie ludowej, jak i konwencjonalnej. Wykazują one przede wszystkim działanie uspokajające, dlatego znalazły zastosowanie głównie jako środek "wyciszający" organizm w stanach łagodnego napięcia nerwowego i przy trudnościach w zasypianiu na tle nerwowym. Warto jednak wiedzieć, że kozłek lekarki ma także inne właściwości lecznicze, m.in. rozkurczające, dzięki czemu można go stosować w dolegliwościach żołądkowych lub podczas bolesnych miesiączek.
• Kłącze lukrecji jest wykorzystywany do łagodzenia problemów żołądkowo-jelitowych. W przypadku zatrucia pokarmowego, wrzodów żołądka lub zgagi ekstrakt z lukrecji może przyspieszyć regenerację błony śluzowej żołądka i przywrócić jego równowagę. 
• Kłącze perzu posiada właściwości moczopędne oraz łagodzące, uśmierzające ból. Dlatego kłącze perzu pobudza wydzielanie moczu i ułatwia wydalanie z organizmu toksycznych produktów przemiany materii, a głównie mocznika. Jest ziołem najczęściej używanym na problemy związane z infekcjami przewodu moczowego, np. zapalenie pęcherza czy zapalenie cewki moczowej. Perz właściwy zarówno chroni kanaliki moczowe przeciwko wszelkim infekcjom i czynnikom drażniącym, jak również powoduje zwiększanie wydzielania moczu, co ułatwia pozbycie się toksycznych produktów przemiany materii z organizmu.

Skład: Ziele rdestu ptasiego,owoc róży,owoc jarzębiny,kora dębu,liść pokrzywy,liść orzecha włoskiego,korzeń kozłka,kłącze lukrecji,porost islandzki.

Sposób przygotowania: 1 kopiastą łyzkę stołowa mieszanki zalać szklanką wrzątku, przykryć i parzyć 30 minut. Pic trzy razy dziennie(20-30 minut przed posiłkiem lub 1,5-2 godziny po posiłku) po 1 szklance naparu. Pić przez 6 tygodni- 1 tydzień przerwy - pic przez 6 tygodni - 10 dni przerwy - pić przez 6 tygodni.

Masa netto: 250 g

Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. Zrównoważony sposób żywienia i zdrowy tryb życia jest ważny dla funkcjonowania organizmu. Osoby przyjmujące leki powinny przed zażyciem preparatu skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Nie używaj produktu jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do jego jakości i skontaktuj się ze sprzedawcą lub producentem.

Przechowywać w sposób niedostępny dla małych dzieci, w warunkach pokojowych.

Nadwrażliwość lub uczulenie na składniki preparatu